Fragmenten "Iedere dag Vrij"

Waarde:

"De waarde van een onderneming wordt bepaald door koers-winstverhoudingen, rentestanden en nog veel meer variabelen waarvan de waarheid in de toekomst besloten ligt. De waarde van een bedrijf wordt ook bepaald door eigenwaarde, zelfvertrouwen en een visie op de toekomst. Onderhandelen is dan heel simpel, gewoon handjeklap zoals op de paardenmarkt. De uiterste grens van het onderhandelingsresultaat moet zo liggen dat het je niet uitmaakt of de transactie doorgaat of niet. Dus is een onoverbrugbaar verschil van mening over de waarde van Marktplaats een gegeven, en verder niet zo heel erg belangrijk."

Duidelijkheid:

Reinier, Frank en Henk zijn naar Sillicon Valley, naar eBay, en ook naar Google, al een tijdje zakenpartner van ons. Zo kan snel duidelijkheid komen over een mogelijke, al dan niet gedeeltelijke overname. Punt uit. Wij weten wat we willen, de slagingskans is minimaal, maar het overleg met eBay kan en mag niet te lang geheimgehouden worden in Emmeloord.

Maximaal 170:

Met 140 over een smal bospaadje. Oef, net langs een boom. Gelukkig draag ik een helm. Heerlijk! Op de asfaltweg geef ik extra gas: 160, nog harder, 170. Langzaam loopt de teller op naar 180. Dieper moet ik nu niet gaan. Langzaam laat ik de teller terugzakken. Onlangs ging ik nog 193. Dat is knap veel. Volgens de formule ‘220 minus de leeftijd’ zou ik maximaal een hartslag van 170 mogen hebben.

Boerenverstand:

Fietsen helpt me in het onderhandelingsproces met eBay. Ik neem afstand van de feiten en laat het onderbewuste zijn werk doen. Zonder erbij na te hoeven denken, schieten allerlei overwegingen door mijn hoofd. Het onderbewuste rekent ze om naar een duidelijke uitslag: doen of niet doen, ja of nee. Soms dient het wonder van de geniale derde weg zich aan. Zomaar, uit het niets. Daar kan geen ratio tegenop. Niet de ratio van een hoogbegaafde intellectueel, laat staan de ratio van mijn mavo-hersens. “Boerenverstand”, zal men zeggen. “Wordt dat in de stad niet meer geleverd dan?”, zal ik antwoorden.

De man op afstand:

Reinier aan de lijn. Hij onderhandelt strak. Mijn rol is die van de man op afstand, all the way on the line. Een middel, so far bad. Een drukmiddelo.
Yes or no, but...
Het is een bekende onderhandelingsstrategie. De onderhandelingen kunnen gemoedelijk, welhaast vriendschappelijk verlopen. Maar ja, die kwaaie pier aan het thuisfront, hoe kan die worden overtuigd?
Overleg.
Afstemmen met Carla en Robin.
Hé, Frank aan de lijn.
If so, then.
Overleg.
Nog eens afstemmen.
Resultaat!
Eigenlijk heel snel.
We zijn het eens over een verkoopprijs en de manier waarop zal worden afgerekend. eBay krijgt inzage in het hele reilen en zeilen van Marktplaats, om te controleren of het klopt wat wij beweren over omzet en resultaat.

De man op afstand:

Hilton Hotel Amsterdam. Overleg met eBay. Als ik aankom, ontkom ik er niet aan. Dit is de plek waar Herman Brood met een enorme sprong verder in mijn achting daalde. Maar, was Herman wat kwalijk te nemen of was wanbeleid hem fataal geworden? Wanbeleid van zijn persoonlijke verzorger en manager Coach Koos van Dijk? Wat dekt de titel coach? Zorgen voor alcohol en drugs en het managen van het product Brood? Je kunt dat dan jarenlang mismanagement noemen. Misschien is het wel gewoon dood door schuld, met als mededaders Hermans hele entourage en alle hondsdolle hondstrouwe fans die alles wat Brood zei of deed, fantastisch vonden. Zelfs wanneer Brood als een zielig kind uit een trein schiet, is het volksvermaak. Artiesten op weg naar zelfvernietiging hebben veel aantrekkingskracht. Nee, Coach en anderen treffen geen blaam. Iedereen was een middel voor Herman Brood om aan drugs en roem te komen. Brood dankte zijn omgeving af, en viel van het podium toen hij niet meer verder kon.

Toppunt:

’s Avonds maken we kennis met een groot aantal eBay’ers die uit heel de wereld zijn ingevlogen: Berlijn, Azië, Engeland en San Jose, USA, waar het hoofdkantoor van eBay zit. Het is een prachtige, zwoele avond en we kunnen gelukkig lekker in de tuin zitten, aan de achterzijde van het Hilton, aan de gracht. In de loop van de avond komen nog twee collega’s uit Emmeloord binnen. Ze zijn een dagje op en neer geweest naar Google Londen. Ik krijg het gevoel dat we nu toch wel aan het toppunt staan van ons ondernemerschap. Dus zo gaan dit soort zaken, denk je dan. De sfeer is relaxt en de mensen van eBay zijn net zo informeel gekleed als wij: niks geen stropdassen of blauwe pakken. Met mijn gesprekspartner begin ik over The Grateful Dead van Jerry Garcia, populair bij veel progressieve Amerikanen en in mijn hippiejaren een van mijn favoriete bands. Samen met Carla en Kees zag ik The Grateful Dead in het concertgebouw in Amsterdam: toen voornamelijk gevuld met een stonede kolonie Amerikanen. Luie stoelen, hasj- en wietnevels, opgloeiende joints, bezwerende samenzang, goddelijke gitaarsolo’s en Carla en Kees die steeds in slaap vielen. En ik maar porren.

Dead Head:

De eBay-man is meer dan een gewone Dead Head en overtreft mijn verhalen met verve. Amazing, hij houdt ook nog van fietsen. Ik beloof hem het wielershirt, made by Ultima, dat wij hebben ontworpen en laten bedrukken met Marktplaats.nl, Intoko en Het Goed. Met een dergelijk shirt sponsor je je eigen ego ook een beetje. Ook wat betreft het bier drinken zitten we op één lijn. De gemiddelde opleidingsniveaus lopen wel sterk uiteen. De vrouwen en mannen van eBay zijn allemaal universitair geschoold en hebben een stevige managementopleiding achter de rug. Bovendien nemen ze internationale ervaring mee. Toch zijn we vol zelfvertrouwen. In Nederland kun- nen we eBay prima aan en ook in het buitenland is een markt voor ons concept.

Welcome:

De volgende morgen zitten we opgepropt in een grote vergaderzaal van het Hilton. Gisteravond zit nog in het hoofd. Het is benauwd en er zijn geen ramen. De airco moet ons bij de les houden. Ook tot verbazing van de meeste eBay’ers is er nog een zware delegatie bankiers van Morgan Stanley aangeschoven. Welcome lady’s and gentlemen.